Ο άνθρωπος που έπεσε στο μυαλό του John Malkovich

The Man Who Fell to Earth
Nicolas Roeg, 1976 (95 min)

Αφού ακυρώθηκαν τα χθεσινοβραδινά σφηνάκια, αράξαμε σπίτι να δούμε ό,τι τα υπόλοιπα από όσα νοικιάσαμε την Κυριακή από τα seven. "Τι καλό δεν είδαμε;", ήταν η ερώτηση. "Εκείνο με το Bowie". "Εκείνο που είναι εξωγήινος και πέφτει στη γη και κάτι τέτοια;". "Ναι".

Ο άνθρωπος που έπεσε σε μια κακή αλλά ενδιαφέρουσα ταινία.

Ολοι αυτοί την εικόνα είχαμε στο μυαλό μας, βασισμένοι σε όσα ακούσαμε ή σε πλάνα που είδαμε κατά καιρούς, και ήταν καλή ευκαιρία να έχουμε και δική μας άποψη. Ομολογώ πως την βρήκα ενδιαφέρουσα. Οχι καλή, αλλά ενδιαφέρουσα. Σε κάποιους δεν άρεσε καθόλου. Αλλους τους κούρασε πολύ και μία δήλωσε πως αν την βάλουμε να δει ξανά ταινίες σαν το Brazil, ή το Lost Highway "και άλλα τέτοια καμένα" θα πάρει τη Λάμψη σε dvd και θα μας βάλει τιμωρία να το δούμε όλο.

Ο Thomas Jerome Newton [David Bowie] είναι ένας εξωγήινος που έρχεται στη γη για να βρει νερό για τον ξεραμένο πλανήτη του. Ξεκινά μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας και χρησιμοποιώντας πατέντες που έχει στα χέρια του (που τις βρήκε;) συγκεντρώνει χρήματα, ώστε να φτιάξει το διαστημόπλοιο που θα τον επιστρέψει στον πλανήτη του (και όχι που θα μεταφέρει νερό;). Παραλληλα γνωρίζει την Mary-Lou, που το ερωτεύεται, και αυτή είναι τελικά ο λόγος... χα! σιγά μη σας στο πω. Τα spoilers στα comments.

Μια ωραία ιστορία αλλά που θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα. Από το φιλμ, λείπει η πλοκή. Ο Nicolas Roeg κάπου την έχασε, παρ'όλα αυτά λέει να την δεις. Εφτιαξε ωραίες εικόνες (ίσως βασίστηκε στον Bowie που τον προτιμώ ως τραγουδιστή) και δεν εξήγησε καθόλου κάποια πράγματα. Πολλά κενά.
Το πρώτο μισό είναι άνετο και ευχάριστο. Λίγο αμερικάνικη οικογενειακή σειρά σε κάποια σημεία, αλλά γενικά καλό. Αντίθετα, στο δεύτερο μισό όπου θα έπρεπε η ιστορία να αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον, εκεί γίνεται ακόμη πιο απλή με περισσότερα κενά και η μπάλα χάνεται. Είναι από τις ταινίες που καλύτερα να τις βλέπεις μόνος σου.

Μετά η παρέα έφυγε... με πήρε ο ύπνος μπροστά στην τηλεόραση....

links:
_imdb.com


.... και ξύπνησα στις 3.15. Στο STAR (γιατί τέτοιες ώρες γαμώτο;) έπαιζε το:

Being John Malkovich
Spike Jonze, 1999 (95 min)

Την είχα δει και παλιότερα 2 φορές, αλλά μου αρέσει τόσο που έμεινα να την ξαναδώ.

Insanely brilliant and brilliantly insane.

Τι να πρωτοπώ δεν ξέρω; Η ταινία σε ρουφάει από την πρώτη στιγμή, αν και πολύ θα την χαρακτήριζαν "softcore σουρεαλισμό για ποπ-κορν και κοκα-κολα". Για μένα όχι (δεν είχα ποπ-κορν ίσως;). Ειναι απλά Charlie Kaufman με Spike Jonze.

Ο Craig Schwartz [John Cusack] ένας κουκλοποιός παντρεμένος με την Lotte Schwartz [Cameron Diaz] (πως να την κάνεις άσχημη αυτή τη γυναίκα;), προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή του αναζητώντας μια φυσιολογική δουλειά. Καταλήγει στον όροφο 71/2 (απίθανη ιδέα και εμπευσμένο το "επεξηγηματικό" βιντεάκι) ενός ουρανοξύστη, όπου ανακαλύπτει μια είσοδο στο μυαλό ενός διάσημου ηθοποιού, του John Horatio Malkovich [John Malkovich]. Για 15 λεπτά βλέπεις ακούς και νοιώθεις ό,τι και ο Malkovich.

Ο Craig μοιράζεται το μυστικό με την όμορφη Maxine Lund [Catherine Keener], προσπαθώντας να την πλησιάσει, κάτι στο οποίο δεν είναι και πολύ τυχερός. "You're not someone I could get interested in, Craig, you play with dolls". Παρόλ' αυτά συνεργάζονται σε μια επιχείρηση παρωχής υπηρεσιών, την J.M Inc., η οποία με τον υπότιτλο "Ever wanted to be someone else? Now you can" και την χρέωση $200, σου επιτρέπει να γίνει οJohn Malkovich για 15 λεπτά.

Η ιστορία μπλέκεται (ναι, κι άλλο) όταν η Lotte ερωτεύεται την Maxine και λέει στον Craig πως θέλει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλλου. Και για μην το αφήσει έτσι ήσυχο ο Kaufman, ο Malkovich τους καταλαβαίνει και φτάνει μέχρι και να μπει ο ίδιος στο μυαλό του (ε;), με αποτέλεσμα μια εκπληκτική σκηνή που μου κόλλησε καιρό.

Πανέξυπνη ταινία, με δυνατό casting και γρήγορη σκηνοθεσία. Μην την χάσεις.
________________

links:
_imdb.com

Από: Nassos K. στις 6/23/2005