Το νέο ντοκιμαντέρ του Arto Halonen είναι κάπως παλιομοδίτικο ως προς τη δομή του και τον τρόπο κινηματογράφησης, πραγματεύεται όμως ένα άκρως ενδιαφέρον θέμα. Είναι δυνατό στις μέρες μας να λειτουργούν καθεστώτα υπό μορφή Big Brother {μα καλά πόσο αγαθός είσαι τελικα;}; Οπως και να 'χει στο "Shadow of the Holy Book" διαπιστώνουμε τον τρόπο με τον οποίο επιβάλλει ο πρώην δικτάτορας του Τουρκμενιστάν στους πολίτες να ασπάζονται τις επιταγές του ιερού βιβλίου "Ρουχναμά", το οποίο έχει γράψει ο ίδιος ο δικτάτορας (Niyazov)! Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προθημεία μεγάλων επενδυτών & επιχειρήσεων να μεταφράσουν το ιερό αυτό βιβλίο στη δική τους γλώσσα. Η μετάφραση του βιβλίου σύμφωνα με την ταινία αποτελούσε στην ουσία τη συμφωνία μεταξύ Niyazov και επιχειρήσεων που αναλάμβαναν από εκείνο το σημείο και έπειτα συμβάσεις έργων μεγάλης αξίας στο Τουρκμενιστάν. Ο Halonen μάλιστα δε διστάζει στην ταινία να κατονομάσει εταιρείες που έχουν μπλεχτεί σε τέτοιου είδους βρώμικα παιχνίδια όπως Caterpillar, John Deere, Daimler Chrysler, Bouyques και μαντέψτε... Siemens Ο κινηματογραφιστής μάλιστα δε δίστασε μετά το τέλος της προβολής στο Φεστιβαλ που ολοκληρώθηκε προχθές να αναφερθεί και σε εμπλοκή της Φινλανδική Nokia. Οσο για τον νέο δικτάτορα του Τουρκμενιστάν (ο Niyazov έχει πλέον πεθάνει), ετοιμάζει το δικό του βιβλίο...
Ο Ben Byer σύμφωνα με τη διάγνωση {που έγινε σε κάποια φάση της ζωής του} πάσχει από νευροεκφυλιστική νόσο του κινητικού νευρώνος ή αλλιώς από ALS όπως είναι παγκοσμίως γνωστή η πάθηση. Αποδυνάμωση των μυων, σταδιακή παράλυση σώματος, δυσχέρεια άρθρωσης και προσδόκιμο χρόνο ζωής 2-5 χρόνια σύμφωνα με την ιατρική τοποθέτηση. Ο Ben αποφασίζει να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης με την κάμερα να τον κινηματογραφεί. Στόχος του αφενός η διάδοση πληροφοριών σε ότι αφορά στην άγνωστη αυτή πάθηση και αφετέρου η εύρεση απαντήσεων στις προσωπικές του αγωνίες. Οι σχέσεις του με τους δικούς του ανθρώπους και μια σειρά από ταξίδια καταά τα οποία συναντάει συμπάσχοντες (μια εκ των οποίων Ελληνίδα), ανακαλύπτει θεραπείες που ίσως μπορούν να βοηθήσουν, συζητάει με ανθρώπους της θρησκείας και της επιστήμης προσπαθώντας να βρει απαντήσεις, τη στιγμή που η πάθηση αφήνει πάνω του τα σημάδια της. Οταν το θέμα του ντοκυμαντέρ είναι τόσο ανθρώπινο και δυνατό τότε τεχνικές κινηματογράφησης και λοιποί σχολιασμοί περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Παρόλα αυτά η ταινία είναι άρτια φτιαγμένη και καλομονταρισμένη με ιδιαίτερα καλή μουσική επένδυση. Δουλεμένη αρκετά καλά ώστε να υποστηρίζεται το θέμα της που είναι τόσο δυνατό από μόνο του ώστε να σε καθηλώσει. Συγκλονιστική η προσπάθεια του Ben δε μπορείς παρά να θαυμάσεις την προσωπικότητά του. Σε βάζει για τα καλά μέσα στον κόσμο του και αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της ταινίας. Δε μπορείς να βγεις από την αίθουσα απαθής.
Η ταινία επαναπροβάλλεται το Σάββατο 15/3/08 στο Ολύμπιον 15:00
Έχεις καθίσει στην αναπαυτική σου πολυθρόνα και πατάς το play. Ο νέος γείτονας κρατάει χωρίς λόγο μια οικογένεια σε ομηρία, η δασκάλα του διπλανού διαμερίσματος κρύβει τις πιο διεστραμμένες σεξουαλικές ορέξεις και ο πιτσιρικάς του πρώτου ορόφου σκοτώνει τη συμμαθήτριά του απλώς για να δει πως είναι να πεθαίνει. Κατά τα άλλα εσύ πάντοτε υπήρξες ένας φιλήσυχος πλην ευυπόληπτος πολίτης. Γιατί όμως; Το επέλεξες ή έτυχε να μη βρεθείς στη θέση του άλλου; Είχες την ευκαιρία και την απέρριψες ή μήπως είχες την ανάγκη και δεν ενέδωσες; Πόσο καλά κρύβονται τα μυστικά σου κάτω από το πέπλο της ευπρέπειας; Αρκετά καλά ώστε να κοιμάσαι ήσυχος; Αρκετά καλά για να μη μαθευτούν ποτέ; Κι αν μείνουν για πάντοτε κρυμμένα μυστικά μπορείς να το αντέξεις;
Πλάνα στατικά και η κάμερα ακλόνητη σε εγκλωβίζει σε μια {όχι και τόσο} διαφορετική πραγματικότητα. Όταν αρχίζει να κινείται γυρίζεις το κεφάλι σου και βρίσκεσαι ανάμεσα στους χαρακτήρες της ταινίας. ‘Η μήπως είναι αυτοί που πλέον βρίσκονται τριγύρω σου;
Η προβολή τελείωσε. Μπορείς να προσποιηθείς ότι είσαι ακόμα ο ίδιος;
Το είδα επιτέλους και "έκλεισα" την τριλογία. Το consensus μιλούσε για την χειρότερη από τις τρεις. Συμφωνώ εν μέρος αλλά όχι απόλυτα... τη βρίσκω ισάξια με τις 2 προηγούμενες και πιστεύω καταλήγουμε με ίσως μια από τις δυνατότερες 3λογίες για ταινίες βασισμένες σε comic books (σχεδόν καμιά 3η ταινία σε αυτό το υποείδος κρατά την ποιότητα, αξία και υποσχέσεις των 2 πρώτων κεφαλαίων - βλ. Superman, Batman, X-men).
Τί κρατά το SM3, από τις 2 πρώτες ταινίες, και έτσι καταφέρνει να ικανοποιήσει?: η αγάπη και o καλός χειρισμός των συντελεστών - που από την 1η ταινία δεν χειρίστηκαν την ταινία σαν μια παιδιάστικη, καρτουνίστικη υπόθεση αλλά προσθέτουν πολλά στοιχεία μέσα που κάνουν το μύθο/παραμύθι να στέκει - κυριότερο στοιχείο τα πολλά εμβόλιμα στοιχεία για το background και χαρακτήρες των ηρώων.
Η βασική ιστορία είναι χιλιοειπωμένη: όταν η περηφάνεια και η αλαζονεία σε κυριεύει εύκολα "γυρίζεις" στο dark side (βλ. Star wars sixology και στην Παλαιά Διαθήκη η ιστορία για το Διάβολο). Και πάλι τα 3 στοιχεία που ωθούν τον ήρωα στο dark side είναι αυτά που μας δίδαξε ο Yoda: arrogance, rage, vengefulness (λίγο trivia για τους Star Wars-freaks). Αυτό το στοιχείο της ιστορίας είναι ωραία δοσμένο αλλά η ταινία ξευφεύγει παρακάτω καταντώτας too much σε φάσεις.
Η συνύπαρξη 3 κακών κάνει την ταινία υπερβολική και ειδικά η επεξήγηση και χαρακτηρισμός του κάθε κακού - και ειδικότερα στην αρχή που "πηδούμε" από προιστορία κακού σε προιστορία κακού καταντά κουραστική.... Ίσως και το μόνο στοιχείο, μαζί με την μεγαλούτσικη διάρκεια κάνουν την ταινία να "σκοράρει" οριακά πιο χάμηλα από τις 2 προγενέστερες.
Συμπερασματικά, θα'λεγα ότι η ταινία πρέπει να απογοήτευσε γενικότερα (κριτικούς αλλά και θεατές) λόγω και σύγκρισης του αμέσως προηγούμενου - θεωρούμενο κλασικό ήδη - SM2... Το SM2 - υπερβολικά κατ'εμέ - θεωρείται από τα λίγα sequels που ξεπερνάνε το original τους και μια all-around καλή ταινία... Το μόνο που της καταλογίζω στα συν από την 1η είναι ότι ο Raimi πλεον καταφέρνει να εμβολιάζει το δικό του στυλ μεσά (βλ. τη σκηνή με τα πλοκάμια του Dr.Oc που θυμίζει horror movie - το στυλ ειδικότητας του Raimi) και να "παίξει" πιο εύκολα με τους χαρακτήρες από ότι στο 1ο το οποίο το βάρυνε το υποχρεωτικό introductory με τους ήρωες. Όπως και να'χει, και όπως προανάφερα, ίσως να μιλάμε για την καλύτερη και σταθερότερη σε όλα τα κεφάλαια της, τριλογία comic book movie.
Δυστυχώς δεν κατάφερα φέτος να δω όσες ταινίες θα ήθελα, ήταν όμορφα όμως να βλέπεις τη Θεσσαλονίκη να σφύζει από ζωή, νέους ανθρώπους να γεμίζουν τις αίθουσες και να παρακολουθούν ακόμα και όρθιοι τις προβολές του Klein. Φυσικά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος αλλά λέω αυτή τη φορά να κρατήσω μόνο τις καλές αναμνήσεις.
ΥΓ: Υποθέτω ότι θα υπάρξει encore με επαναλήψεις κυρίως ελληνικών ταινιών κατά τη διάρκεια των επομένων ημερών για όσους φωνάζουν κι άλλο κι άλλο ξεχασμένοι σε κάποια αίθουσα
Qui etes-vous, Polly Maggoo? ***1/2 {Ποια είστε, Πόλι Μαγκού;} William Klein France 1966
Η βαθμολογία ως συνήθως είναι καθαρά ενδεικτική. Η ιδιότυπη ασπρόμαυρη ταινία του Klein μπορεί να κουράσει λίγο κατά τη διάρκειά της (ορισμένοι θεατές φύγαν πριν το τέλος - στην κατά τα άλλα ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα) αλλά αποτελεί μάθημα για κάθε νέο κινηματογραφιστή. Δεν είναι τόσο η εξαιρετική φωτογραφία όσο το προσωπικό στυλ του δημιουργού που καταφέρνει να αφήσει το στίγμα του. Η μόδα, το μοντέλο, η γυναίκα με πανέξυπνες δόσεις ειρωνείας κρυμμένες πίσω από κάθε σκηνή. Ποια είναι τελικά η Polly Maggoo;
Honor de cavalleria - {Η Τιμή της Ιπποσύνης} Albert Serra Spain 2006
Οταν το φεστιβάλ πλησιάζει προς το τέλος του και δεν έχεις δει ακόμα μια απαράδεκτη ταινία κάτι δεν πάει καλά. Η αλήθεια είναι ότι δε μπορώ να κρίνω καθώς δεν κατάφερα να τη δω ολόκληρη. 20 άνευρα λεπτά με τραγική κινηματογράφιση, βαρετούς διαλόγους και άθλια φωτογραφία αρκούσαν για να φύγω. Δε μου δώθηκε η παραμικρή ελπίδα ότι θα μπορούσε να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η ταινία. Αν την είδε κάποιος ας αφήσει σχόλιο με τις εντυπώσεις του. Κατά τα άλλα Δον Κιχώτης και Σάντσο σε προσωπικές τους αναζητήσεις.
*Στο imdb η ταινία του Klein βαθμολογείται με 6.6 και η ταινία του Serra με 6.3!
Αστυνομική περιπέτεια με εντυπωσιακή αρχή και τέλος. Δυστυχώς στη μέση η κοιλιά έμοιαζε αναπόφευκτη. Η νοοτροπία των Αυστραλών μέσα από τα μάτια ενός αστυνομικού. Δυστυτχώς μετά το Seven έχει ανεβεί ψηλά ο πήχυς και τέτοιου είδους περιπέτειες δύσκολα μπορούν να εντυπωσιάσουν το κοινό. Εδώ πέρα δε με εντυπωσίασε ο Fincher με το Zodiac θα τα κατάφερνε ο Saville με το Noise? Συμπαθητική η προσπάθεια αστεράκια δγυό.
Ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας καρμοιράκος που προσπαθεί να ζήσει το όνειρό του πλάι σε μια ιλουστρασιόν γκομενάρα. Για να τα καταφέρει προσποιείται τον ματσωμένο ενώ ταυτόχρονα κάνει κομπίνες με μαϊμού φιλανθρωπικό ίδρυμα. Χαριτωμένη κωμωδία προβλήθηκε και περσι σε βαλκανικό αφιέρωμα.
Grands soirs et petitsmatins ~~~ {Μεγάλες νύχτες, μικρές μέρες του '68} William Klein France - Canada 1968-1978
Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον William Klein προβάλλεται η συγκεκριμένη ταινία που αποτελεί ντοκυμαντέρ με καταγραφή απόψεων και καταστάσεων της λόγω περιόδου. Αναμφίβολα σημαντικό αρχειακό υλικό. Ως ταινία μου είναι λίγο δύσκολο να την κρίνω, θα προτιμούσα να την έβλεπα σε Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ.
Δύο νέοι συναντιούνται για πρώτη φορά, φλερτάρουν, ερωτεύονται και περνούν μαζί ένα γεμάτο 24ωρο στη Βαρσοβία του σήμερα. Ο ερχομός της νέας ημέρας τους καλεί να αντιμετωπίσουν μια σκληρή πραγματικότητα. Συσχέτιση ανάμεσα στην εξέργεση της Βαρσοβάς και τον αγώνα που δίνουν δύο νέοι μέσα από τη σημερινή τους καθημερινότητα σε μια καλοδουλεμένη (πρώτη ταινία του Pacek) με γοητευτικό πρωταγωνιστικό δίδυμο σε μεγάλη φόρμα. Ταινία του διαγωνιστικού τμήματος που δε σε αφήνει αδιάφορο.
Extra:
Το αδιαχώρητο γινόταν το πρωί στο Masterclass που έδωσε ο John Malkovich, ο οποίος αργότερα παραχώρησε συνέντευξη.
Ο Grzegorz Pacek μαζί με την πρωταγωνίστρια Joanna Kuliq δίνουν απαντήσεις στο κοινό μετά το τέλος της προβολής.
Miryang ** {Κρυφή Ηλιαχτίδα} Lee Chang-dong South Korea 2007
Η νέα μητέρα Σιν-Αε μετακομίζει στο χωριό Miryang μαζί με το γιο της για να βιώσει ένα αναπάντεχο δράμα. Ζωή-θάνατος, θρησκεία-πίστη, μίσος-εξιλέωση. Στην καινούρια αυτή ταινία αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Lee Chang-dong έχει πολλά να μοιραστεί με το κοινό, παρ'όλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα στερεί τη δυνατή εμπειρία που θα μπορούσε να αποτελέσει η ταινία. Πότε το βρίσκει πότε το χάνει και η μεγάλη χρονική διάρκεια κρίνεται ως μειονέκτημα. Κρίμα γιατί υπήρχαν δυνατές στιγμές και καλή πρόθεση.
Die unerzogenen **1/2 {Οι άξεστοι} Pia Marais Germany 2007
Μια έφηβη κοπέλα αναγκάζεται να μεγαλώσει σε άκρως αντίξοες συνθήκες λόγω της απάθειας των ελεεινών γονιών της. Παρανομία, ναρκωτικά και αποτελούν την καθημερινότητα στο "κοινόβιο" όπου ζει. Η χαμηλής ποιότητας λήψη δημιουργεί αισθητική που υποστηρίζει το όλο concept αλλά από ένα σημείο και μετά αρχίσει να κουράζει τον θεατή. Καλό casting σε μια ενδιαφέρουσα ταινία πειραματικής φύσης με τον εξαιρετικό Birol Unel {βλ. Gegen die Wand}.
Chorok mulgoki ** {Πράσινο Ψάρι} Lee Chang-dong South Korea 1997
Ο 26χρονος Μάκντογκ μόλις έχει απολυθεί και αποφασίζει να μπλέξει με μαφία της νύχτας προσπαθώντας να βοηθήσει τη φτωχή του οικογένεια. Ταινία μέτριας αισθητικής με πρόχειρες αλλαγές πλάνων, ακόμα και τα ρακόρ δεν είναι τόσο προσεγμένα (πχ βλ σάρπα 1ο λεπτό). Δε χάνεις τίποτε να τη δεις αλλά θα σου πρότεινα να διαλέξεις κάτι άλλο.
Ωδή στη μοναχικότητα. Δύο άνθρωποι που έχουν μάθει να ζουν μόνοι προσπαθούν να γίνουν ζευγάρι. Πόσες αμήχανες στιγμές πρόκειται να ακολουθήσουν, πόσοι συμβιβασμοί θα πρέπει να γίνουν. Θα τα καταφέρουν; Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσέγγιση από τον Κοντρέρας πάνω σε ένα καλό σενάριο του Carlos Contreras. Η ταινία προβάλλεται ξανά σήμερα σις 19:30 στο Παύλος Ζάννας
Το ταγούδι που ακούγεται στο Parpados Azules καθώς και extra κριτική για τις δύο ταινίες (και για άλλες που πρόκειται να ακολουθήσουν) μπορείτε επίσης να βρείτε στο blog του Winter Academy
- - - - - - - - - - - - - - -
Εκτός Φεστιβάλ:
4 Luni, 3 Saptamiini Si 2 Zile **** 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες Cristian Mungiu Romania
Εξαιρετικό! Χωρίς να γίνεται υπερβολικός ο Mungiu έχοντας θέσει ξεκάθαρους κανόνες στον τρόπο κινηματογράφισης που ακολουθεί πετυχαίνει μια ταινία γροθιά στο στομάχι. Με χρήση πολλών μονόπλανων καταφέρνει να αποδώσει με ιδιαίτερο τρόπο την ψυχική κατάσταση των ηρώων του σε ένα δράμα που εκτυλίσσεται γύρω από την απόφαση μιας κοπέλας να κάνει παράνομη έκτρωση. Για γερά στομάχια...
